Ο Σωκράτης ήταν Aθηναίος πολίτης. Έζησε από το 470/469 ως το 399 π.Χ., δηλαδή την εποχή που η Αθήνα ήταν σε μεγάλη υλική και πνευματική ακμή. Στην ώριμη ηλικία του είχε αποκτήσει τη φήμη του σοφού. Στον στενό κύκλο των μαθητών του ανήκαν γνωστά ονόματα της αθηναϊκής αριστοκρατίας, όπως ο Αλκιβιάδης, ο Χαρμίδης, ο Κριτίας. Ο ίδιος δεν ήταν πλούσιος ούτε είχε αριστοκρατική καταγωγή. Δεν έδινε σημασία στην εμφάνισή του, ήταν άσχημος, αλλά η προσωπικότητά του ήταν γοητευτική. Ο Σωκράτης έμεινε μακριά από την πολιτική, στις συζητήσεις του όμως με τους νέους μιλούσε πάντοτε για τον ρόλο των πολιτικών στη ζωή της πόλης.
Μετά την πτώση των Τριάκοντα τυράννων το 403 π.Χ. και την αποκατάσταση της δημοκρατίας, ο Σωκράτης οδηγήθηκε σε δίκη εξαιτίας της καταγγελίας τριών συμπολιτών του με τις κατηγορίες: (1) ότι δεν αναγνωρίζει τους θεούς της πόλης και εισάγει «καινά δαιμόνια», δηλαδή νέους θεούς, και (2) ότι μετατρέπει τον αδύναμο λόγο σε ισχυρό, όπως οι Σοφιστές, και διαφθείρει με τις ιδέες του τους νέους. Η Απολογία, έργο που έγραψε ο μαθητής του Πλάτων, δείχνει με ποιον τρόπο ο Σωκράτης αρνείται αυτές τις κατηγορίες και υπερασπίζεται τον εαυτό του. Καταδικάστηκε σε θάνατο και προτίμησε να πεθάνει στη φυλακή πίνοντας το κώνειο, παρά να διαπράξει αδικία, δραπετεύοντας και παραβαίνοντας τους νόμους της πατρίδας του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου